Środa Popielcowa początkiem Wielkiego Postu

Środa Popielcowa rozpoczyna okres Wielkiego Postu – czas rozważania Tajemnicy Męki i Śmierci Chrystusa. W tym dniu wierni przyjmują na swoje głowy popiół – znak podjęcia wielkopostnej pokuty i nawrócenia.

Pan Bóg przypomina o tym przez proroka Joela: „Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz, i lament. Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli” (Jl 2, 12-13). Tekst ten mówi nie tylko o potrzebie nawrócenia i pokuty, ale także o niezmierzonym miłosierdziu Boga i Jego gotowości do przebaczenia.

Pełne ufności zwrócenie się ku Bogu, który kocha grzesznika, jest już odwróceniem się od zła, a na pewno jest początkiem nawrócenia.

Środa Popielcowa rozpoczyna w Kościele katolickim okres Wielkiego Postu czyli czterdziestodniowej pokuty. To czas, który ma nam dopomóc na drodze osobistej odnowy i nawrócenia.

Nabożeństwa Drogi Krzyżowej z kazaniem pasyjnym odprawiane są w piątek o godz. 16:00 zaś Gorzkie Żale w niedzielę o 16:00.

Droga Krzyżowa dla dzieci w czwartek po Mszy św. szkolnej.

Święto Ofiarowania Pańskiego

Nazwa obchodzonego 2 lutego święta wywodzi się od dwóch terminów greckich: Hypapante oraz Heorte tou Katharismou, co oznacza święto spotkania i oczyszczenia. Oba te święta były głęboko zakorzenione w tradycji Starego Testamentu.
Święto Ofiarowania Pańskiego przypada czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu. Jest to pamiątka ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia.
Kościół wszystkim ważniejszym wydarzeniom z życia Chrystusa daje w liturgii szczególnie uroczysty charakter. Święto Ofiarowania Pana Jezusa należy do najdawniejszych, gdyż było obchodzone w Jerozolimie już w IV w., a więc zaraz po ustaniu prześladowań. Dwa wieki później pojawiło się również w Kościele zachodnim.

Tradycyjnie dzisiejszy dzień nazywa się dniem Matki Bożej Gromnicznej. W ten sposób uwypukla się fakt przyniesienia przez Maryję małego Jezusa do świątyni. Obchodom towarzyszyła procesja ze świecami. W czasie Ofiarowania starzec Symeon wziął na ręce swoje Pana Jezusa i wypowiedział prorocze słowa: „Światłość na oświecenie pogan i na chwałę Izraela” (Łk 2, 32). Według podania procesja z zapalonymi świecami była znana w Rzymie już w czasach papieża św. Gelazego w 492 r. Od X w. upowszechnił się obrzęd poświęcania świec, których płomień symbolizuje Jezusa – Światłość świata, Chrystusa, który uciszał burze, był, jest i na zawsze pozostanie Panem wszystkich praw natury

Ze świętem Matki Bożej Gromnicznej kończy się w Polsce okres śpiewania kolęd, trzymania żłóbków i choinek – kończy się tradycyjny (a nie liturgiczny – ten skończył się świętem Chrztu Pańskiego) okres Bożego Narodzenia. Dzisiejsze święto zamyka więc cykl uroczystości związanych z objawieniem się światu Słowa Wcielonego. Liturgia po raz ostatni w tym roku ukazuje nam Chrystusa-Dziecię.

Od 1997 r. 2 lutego Kościół powszechny obchodzi ustanowiony przez św. Jana Pawła II Dzień Życia Konsekrowanego, poświęcony modlitwie za osoby, które oddały swoje życie na służbę Bogu i ludziom w niezliczonych zakonach, zgromadzeniach zakonnych, stowarzyszeniach życia apostolskiego i instytutach świeckich. Pamiętajmy o nich w podczas naszej dzisiejszej modlitwy na Eucharystii.

Niedziela Słowa Bożego

W niedzielę 21 stycznia obchodzimy w Kościele powszechnym Niedzielę Słowa Bożego. Zainicjował ją Ojciec Święty Franciszek w 2019 roku aby “w Ludzie Bożym wzrosła religijna i bliska znajomość Pisma Świętego” a jej celem jest pogłębianie świadomości znaczenia Pisma Świętego w życiu wierzących oraz w liturgii.

Święto Chrztu Pańskiego

W pierwszą niedzielę przypadającą po uroczystości Objawienia Pańskiego Kościół katolicki obchodzi w liturgii święto Chrztu Pańskiego. Kończy ono okres Bożego Narodzenia, choć w polskiej tradycji jeszcze do 2 lutego śpiewa się kolędy i nie rozbiera się szopki.
Najstarszej tradycji tego święta należy szukać w liturgii Kościoła wschodniego, ponieważ pomimo wyraźnego udokumentowania w Ewangeliach chrzest Jezusa nie posiadał w liturgii rzymskiej oddzielnego święta. Dekretem Świętej Kongregacji Obrzędów z 23 marca 1955 r. ustanowiono na dzień 13 stycznia, w miejsce dawnej oktawy Epifanii, wspomnienie chrztu Jezusa Chrystusa. Posoborowa reforma kalendarza liturgicznego w 1969 r. określiła ten dzień jako święto Chrztu Pańskiego. Pominięto wyrażenie „wspomnienie” i przesunięto jego termin na niedzielę przypadająca po 6 stycznia.

Uroczystość Objawienia Pańskiego

W dniu 6 stycznia obchodzimy Uroczystość Objawienia Pańskiego, zwaną też Świętem Trzech Króli.

Dzień ten  jest wielkim świętem O b j a w i e n i a  B o g a światu po grecku zwanym Epifaneją, ustanowionym i obchodzonym już w III wieku na pamiątkę hołdu, jaki Trzej Mędrcy ze Wschodu – Kacper, Melchior i Baltazar – złożyli Dzieciątku Jezus. Pierwsi chrześcijanie w tym właśnie dniu świętowali Boże Narodzenie i tradycję tę zachowują dotychczas chrześcijanie obrządku wschodniego, wyznawcy Prawosławia i greko–katolicy.
Dopiero w końcu IV w. do liturgii Kościoła Powszechnego wprowadzone zostały dwie odrębne uroczystości: Boże Narodzenie – 25 grudnia i święto Trzech Króli – Objawienia Pańskiego – 6 stycznia. Zamyka ono cykl uroczystości religijnych – cykl świąteczny Bożego Narodzenia.

Obecnie Święto Trzech Króli to przede wszystkim uroczystość kościelna, podczas której święci się kawałki kredy i mirrę.

Każdego roku uroczystość Objawienia Pańskiego jest Dniem Modlitwy i Pomocy Misjom. W tym roku obchodzony jest on pod hasłem: „Z Wieczernika aż na krańce świata”.  Możemy wspomóc tych, którzy na krańcach świata ewangelizują i służą ubogim.

Tradycyjnie już, zgodnie z postanowieniem Episkopatu składka na tacę zbierana w tym dniu w kościołach w całej Polski, przeznaczona jest na Krajowy Fundusz Misyjny, któremu patronuje Komisja Episkopatu Polski ds. Misji.

Jednym z głównych zadań Komisji jest opieka nad 1800 polskimi misjonarzami i misjonarkami, posługującymi na placówkach misyjnych w 99 krajach świata. Są oni obecni w Afryce, Ameryce Południowej i Środkowej, Azji, a nawet Oceanii i na Alasce.

Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi

Wszystkim Parafianom i Gościom Bożego Błogosławieństwa, opieki Maryi Panny i wszelkich potrzebnych łask w Nowym Roku życzą

Ksiądz Proboszcz Tadeusz
Ksiądz Wikary Wojciech
Moderator strony internetowej Jacek

W Kościele katolickim 1 stycznia obchodzona jest uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. Jest to najstarsze maryjne święto, choć do liturgii Kościoła wprowadzone dość późno – w roku 1931 przez papieża Piusa XI na pamiątkę 1500. rocznicy III Soboru Powszechnego w Efezie w roku 431.

Dogmat o Bożym Macierzyństwie Najświętszej Maryi Panny jest pierwszym z dogmatów maryjnych. Mówi on, że „Maryja jest prawdziwie Matką Bożą, ponieważ jest Matką odwiecznego Syna Bożego, który stał się człowiekiem i który sam jest Bogiem (współistotny Bogu Ojcu)” – czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego.

Pius XI wprowadzając do liturgii święto Świętej Bożej Rodzicielki Maryi wyznaczył na coroczną pamiątkę tego święta dzień 11 października. Reforma liturgiczna w roku 1969 nie zniosła go, ale podniosła je do rangi uroczystości nakazanych i przeniosła na 1 stycznia.

Zgodnie z kanonami 1247 i 1248 Kodeksu Prawa Kanonicznego, „w niedziele oraz inne dni świąteczne nakazane wierni są zobowiązani uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od wykonywania prac i zajęć, które utrudniają uczczenie niedzieli, jako dnia poświęconego Bogu oraz korzystanie z należnego odpoczynku”.

W dniu pierwszego stycznia w 57 Światowym Dniu Pokoju modlimy się o pokój na świecie.

Orędzie Ojca Świętego Franciszka na ten Dzień – kliknij tutaj…

BÓG SIĘ RODZI!

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy, aby Bóg, który zamieszkał wśród ludzi i przychodzi do nas w każdej Eucharystii napełniał nas Wiarą, Nadzieją i Miłością.
Niech ten szczególny czas będzie też okazją do rodzinnych spotkań w atmosferze życzliwości i dobroci.

Życzymy Błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia.

Ksiądz Proboszcz Tadeusz
Ksiądz Wikary Wojciech
Administrator strony internetowej Jacek

Adwent czasem radosnego oczekiwania

Adwent to czas radosnego oczekiwania na przyjście Jezusa. Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego „adventus”, które oznacza przyjście. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość, gdyż jest oczekiwaniem na przyjście Zbawiciela. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.

Zapraszamy na Roraty:

od poniedziałku do piątku o godz. 6.40

w sobotę o godz. 7.00.

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata wprowadził do liturgii Papież Pius XI w 1925 r. encykliką „Quas Primas”. Po ostatniej reformie liturgicznej w 1969 r. Święto to obchodzone jest w ostatnią niedzielę roku kościelnego.
Uroczystość ta ma nam uświadomić, że Chrystus jest Królem całego stworzenia a także ukazuje cel naszego życia – Królestwo Niebieskie.
Przeżywając uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata z wielką miłością stańmy przed Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie, bo On jest morzem niewyczerpanego miłosierdzia.
Umieszczenie tej uroczystości na końcu kalendarza wiąże się z biblijnym rozumieniem czasu i odzwierciedla zarazem sens roku liturgicznego, który jakby odtwarza najważniejsze zdarzenia w dziejach zbawienia.