BÓG SIĘ RODZI!

Drodzy Parafianie i Goście!

Niech Jezus Chrystus nieustannie rodzi się w waszych sercach, niech Was obdarza wewnętrznym pokojem, radością i odwagą życia. Niech moc wiary pomoże Wam usunąć z życia wszelki lęk, pokonać obawy przed niepewnością jutra i zawsze pokładać ufność w Bogu. Oby każdy z nas, będąc człowiekiem żywej wiary, słowem i czynem mógł wyznać całą osobą: „Wierzę w Syna Bożego”.

Błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia
życzą
Ksiądz Proboszcz Tadeusz
Ksiądz Wikary Grzegorz
Administrator strony Jacek

Świąteczna Fotogaleria – tutaj…

Adwent radosnym oczekiwaniem na przyjście Zbawiciela

 

Od niedzieli 2 grudnia w Kościele katolickim trwa Adwent. Jest to bogaty w symbolikę, czterotygodniowy okres przygotowania do Bożego Narodzenia oraz wzmożonego oczekiwania na koniec czasów i ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa.

Czterotygodniowy czas Adwentu, który nie jest okresem pokuty, ale radosnego oczekiwania, obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.

Wśród symboli adwentowych znajduje się wykonany z gałązek drzew iglastych wieniec wraz z umieszczonymi w nim czterema świecami przypominającymi cztery niedziele adwentowe.

Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo „adwent” pochodzi z języka łacińskiego „adventus”, które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu Gloria nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe zabrzmienie hymnu anielskiego śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).

Okres Adwentu to tradycyjnie czas Rorat, czyli wotywnych Mszy o Najświętszej Maryi Pannie. W naszym kościele Roraty od poniedziałku do piątku rozpoczynają się o godz. 6:40 zaś w sobotę o godz. 7:00. Zapraszamy!

 

 

Kondolencje od Braci Katolików

Błogosławieni, którzy w Panu umierają – już teraz.
Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów,
bo idą wraz z nimi ich czyny (Ap 14,13)

Szanowni Wierni Kościoła Ewangelickiego – Augsburskiego w Istebnej, Jaworzynce i Koniakowie

W imieniu Wiernych Parafii pw. Dobrego Pasterza w Istebnej i całego Dekanatu Istebniańskiego składam Wam wszystkim szczere wyrazy współczucia z powodu śmierci długoletniego proboszcza śp. ks. Alfreda Stańka.

Niech miłosierny Bóg błogosławi Wam, Drogie Siostry i Bracia w bólu i żalu. Niech pocieszy Wasze serca pogrążone w smutku i żałobie.

Pociechy i nadziei szukajmy w słowach Jezusa, które skierował do Marty, opłakującej śmierć swojego brata Łazarza: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki.”
Ew. Jana 11,25-26

Łączymy się z Wami w modlitwie.
Zostańcie z Bogiem.

W imieniu wiernych Kościoła Rzymsko – Katolickiego dekanatu Istebniańskiego
Ks. Tadeusz Pietrzyk – proboszcz parafii pw. Dobrego Pasterza w Istebnej, dziekan Dekanatu Istebniańskiego.

Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny

Obchodzona 1 listopada uroczystość Wszystkich Świętych nie jest – wbrew spotykanym niekiedy opiniom – „Świętem Zmarłych”, ale jest jednym z najbardziej radosnych dni dla chrześcijan. Przypomina wszystkim wiernym o ich powołaniu do świętości.

W odróżnieniu od tej uroczystości, następnego dnia – 2 listopada – wspomina się wszystkich wiernych zmarłych. Jest to dzień modlitwy za tych, którzy w czyśćcu przygotowują się do chwały nieba.

Dzień 1 listopada przypomina prawdę o powszechnym powołaniu do świętości. Każdy z wierzących, niezależnie od konkretnej drogi życia: małżeństwa, kapłaństwa czy życia konsekrowanego jest powołany do świętości. Tej pełni człowieczeństwa nie można osiągnąć własnymi siłami. Konieczna jest pomoc łaski Bożej, czyli dar życzliwości Boga. Ponieważ Stwórca powołuje do świętości wszystkich, także każdemu człowiekowi pomaga swą łaską. Teologia wskazuje, iż każdy otrzymał dar zbawienia, bo Jezus Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi. Od każdego z nas jednak zależy, w jakim stopniu przyjmie od Boga dar świętości.

Uroczystość Wszystkich Świętych zdecydowanie różni się od Dnia Zadusznego (wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych) przypadającego na 2 listopada. Uroczystość przypadająca na 1 listopada wyraża powszechne powołanie do świętości. Wskazuje na hojność Pana Boga i pogłębia nadzieję, że wszelkie rozstanie nie jest ostateczne, bo wszyscy są zaproszeni do domu Ojca.

Razem jednak Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny przypominają prawdę o wspólnocie Kościoła, obejmującej świętych w niebie, pokutujących w czyśćcu i żyjących jeszcze na ziemi. Wśród tych trzech stanów Kościoła dokonuje się, poprzez modlitwę, pamięć czy ofiarę, ciągła wymiana dóbr duchowych. W tej łączności (komunii) wyraża się świętych obcowanie.

Październik miesiącem różańca

Miesiąc październik jest miesiącem Matki Boskiej Różańcowej. Przez cały miesiąc odprawiane są nabożeństwa różańcowe.

Był 7 października 1571 roku. Na południowy zachód od Lepanto zebrały się po dwie setki okrętów Imperium osmańskiego i Ligi Świętej. Stoczyły ze sobą jedną z bardziej krwawych bitew morskich w historii. Zwycięstwo flotylli chrześcijańskiej papież Pius V przypisał modlitwie różańcowej i ustanowił święto Matki Bożej Różańcowej.

Maryjny charakter października podkreślił w 1885 roku papież Leon XIII, wzywając do codziennego – właśnie w tym miesiącu – odmawiania różańca. Zresztą Ojciec Święty Leon XIII zasłużył na miano „papieża różańcowego” – choćby dlatego, że wydał aż 12 encyklik różańcowych.

Do upowszechnienia modlitwy różańcowej przyczyniły się też objawienia fatimskie. 13 października 1917 roku Matka Boża ukazała się dzieciom z różańcem w dłoni. Poprosiła o przygotowanie ludzkości do zwycięstwa nad szatanem właśnie za pomocą różańca.

Zapraszamy na nabożeństwa różańcowe w naszym kościele w dni powszednie po Mszy św. wieczornej i w niedzielę o godz. 16.00. Każdego dnia będzie towarzyszyć nam szczególna intencja.